Gele Ribes

Klik hieronder om te zoeken in onze website

Gele ribes
Ribes aureum

Het subgeslacht Ribesia hergroepeert de echte bessestruiken: ze zijn tweeslachtigen, die gewoonlijk trosjes vormen; de takken zijn niet stekelig en stelen zijn in segmenten verdeeld. Maar zijn hebben niet bepaald fraai ogende bloemen, met uitzonderingvan twee soorten: de rode ribes (R. sanguineum) en de gele ribes (R. aureum). De gele ribes is misschien wel mooiste struik van het geslacht, vooral dankzij de bloemen, die inderdaad frappant zijn. Ze hebben korte bloemen doet heel erg denken aan de kruidige geur van njers, vooral op zachte avonden in de lente. De bloemen zijn buisvormig, lang (de buis kan 12 mm lang worden) en cilindrisch. De bladeren van de bloemkroon zijn gele, zelfs de randjes van kroonbladeren diepgeel tot roodachtig zijn. Ze bloeien in april. De ronde vruchten veranderen van kleur hoe rijper ze worden: van geel tot rood naar zwart. Ze blijven alleen bij de cultivar "Chrysococcum" geel. De gele ribes werd ontdekt in Noord-Amerika, waar hij zeer veel voorkomt in het westen van de V.S. tussen de staten Washington, Montana, Nieuw-Mexico en Californie. Hij wordt sinds het begin van de 19e eeuw gekweekt. Hij is zeer in trek bij de kwekers. Kan gebruikt worden voor hagen in verschillende vormen en is ook een goede entstam voor struikachtige varieteiten van bessestruiken. Hij groeit in elke bodem en heeft een groot ecologisch aanpassingsvermogen. Hij kan vermeerderd worden door houtstek ( in september) of door scheuring. Het is een recht omhooggaande struik 2 tot 2,5 meter hoog, die ondergrondse uitlopers heeft, het opschieten van meer stammen veroorzaken. Dit houtachtige gewas wordt zowel bij de sierteelt als bij de fruitteelt veel gebruikt.