Home > Bomen en struiken > Griekse Zilverspar

Griekse Zilverspar

                      
Griekse Zilverspar
Abies cephalonica

De Griekse zilverspar bedekte bijna alle bergen van Griekse zilverspar bedekte bijna alle bergen van Griekenland vooral in het zuidelijke deel op het Peloponesisch schiereiland. In het noorden strekt zijn natuurlijke verspreidingsgebied zich uit tot het Ochrid meer. De bekendste boomgroepen bevinden zich op het eiland Cephalonica, waaraan ze hun naam ontlenen. Vroeger hebben deze zilversparren bossen gevormd van 20 km doorsnede. Nu komen zij nog maar op een paar plaatsen voor. De Griekse zilverspar vormt, op 800 tot 1700 meter hoogte, gemengde bossen met beuken, zwarte dennen, kastanjes en esdoorns. De eerste soorten die buiten hun land van herkomst gekweekt werden, kwamen in 1824 in Engeland. Weldra veroverde deze spar een groot gebied dandzij zijn regelmatige groei met breed uitstaand takken en een mooie kroon. Jammer genoeg kon hij minder goed tegen de kou dan de gewone zilverspar. die minder beschadigd wordt door nachtvorsten omdat hij later uitloopt. Maar de teruggang van de zilverspar in Europa gaat deze soort ook niet voorbij.
De naalden van de Griekse zilverspar zitten, als borstelharen bij een flesserager, rondom de twijgen. Ze kunnen 28 mm lang zijn en hebben een scherpe punt. De boven kant is dondergroen, terwijl aan de onderkant twee witte strepen lopen. De mannelijke kegels zijn, net als bij de meeste zilversparren, purper-violet, de sparappels zijn cilindrisch, 5 cm breed en 20 cm lang. Ze zijn bruin en bedekt met hars. Hun vruchtbladen zijn gegolfd, steken buiten de kegelschubben uit en buigen dan omlaag. Deze zilverspar bloeit april-mei, de kegels springen in september open. De zaden, zelf 7 mm lang, hebben een vleugel van ongeveer 15 mm. In de vrije natuur bereikt hij een hoogte van ongeveer 39 meter en zijn stam is dik. In Engeland meet hij, gekweekt, ongeveer 35 meter en de stam kan een omvang hebben van 5 meter. De breed uitstaande takken groeien horizontaal.