Hanedoorn

Klik hieronder om te zoeken in onze website

Hanedoorn
Crataegus crus-galli

De systematische classificatie van het geslacht meidoorn (crataegus) is heel moeilijk omdat zijn soorten zeer gevarieerd zijn. Deze classificatie wordt iets makkelijker in de groep van meidoorns met gave bladeren waartoe ook de amerikaanse meidoorn behoort, de hanedoorn. Het is een hoge struik met volkomen kale takken en twijgen. Op de kleine takken bevinden zich lange stekels, vroeger vergeleken met sporen van een haan. Deze vergelijking is niet alleen in de wetenschapelijk naam terug te vinden, maar ook in vele ralen. Het afgevallen blad, verspreid, met korte steelties, is wigvormig en eivormig. Men mag echter niet vergeten dat blad zoals bij de meeste meidoorns zeer wisselend is, zowel in de groep als bij elke apart. De grootste afwijkingen werden beschreven en ze hanhaafden zich in de kweerijen als varieteit of als cultivars: dat is geval bij de C. salicifolia met het zeer smalle loof. Het loof van de hanedoorn is heel dicht. Het blad is heel stug, bijna leerachtig. De tamelijk dichte, half bolvormige bloeiwijzen bestaan uit veel bloempjes, minstens een dozijn. De vruchten zijn melige steenvruchtjes die als ze rijp rood en bruin worden. Ze blijven een groot deel van de winter. De hanedoorn hoort thuis in Noord-Amerika. Hij is verspreid in een gordel van Quebec tot Noord-Carolina en Kansas. Ze worden gekweekt sinds 1691. Hij heeft bewezen, een uitstekend houtachtig gewas te zijn, sierlijk niet alleen door zijn bladerdek, maar ook door het kleurenspel, dat het loof in de herfst biedt en door de steenvrucht, die lang aan de boom blijven. De hanedoorn is een hoge, uitgespreide struik, soms zelfs een 10 meter hoge boom. Heel geschikt voor hagen.