Hiba Cipres

Klik hieronder om te zoeken in onze website

Hiba cipres
Thujopsis dolabrata

Hoewel het moeilijk is onderscheid te maken tussen de verschillende soorten en zelfs de talrijke geslachten van de onderfamilie van de Thuyaceeen, vormt de Hiba cipres een uitzondering. De constructie van de bladeren is heel bijzonder. Ze zijn schubvormig, stug, tegenoverstaand, aan de bovenkant glanzend groen, aan de onderkant met opvallend brede witte vlekken, veroorzaakt door de luchtbuisjes. De twijgen zijn heel plat; de takken horizontaal geplaatst. De mannelijke, donkergroene katjes zitten aan het eind van de takjes, de vrouwelijke eveneens. De kegels hebben 8 tot 10 schubben, waarvan de bovenste en onderste geen zaad bevatten. De kegels zijn bijna bolvormig, met een knobbeltje aan de schubben. De zaden zijn gevleugeld. Deze soort is inheems in Japan, waar hij twee varieteiten heeft: de varieteit hondai, die leeft in het noorden en midden van het eiland. Honshu waar hij homogene bossen vormt. De varieteit dolobrata is veel kleiner, bijna struikachtig en voornamelijk te vinden in het zuiden van Honshu. De laatste wordt ook meer gekweekt dan de eerste. De eerste plant van deze soort werd in 1853 in Holland (Leiden) ingevoerd, maar alleen planten die later ingevoerd zijn, in 1859 en 1861, zijn in leven gebleven. De Hiba cipres is een sierlijke boom, die zicht het best ontwikkelt op vochtige, voedzame grond. Hij is bestand tegen lage temperaturen, maar kan minder goed tegen een stadsomeving. In Europa vermeerdert hij zich vooral vegetatief, door middel van afgelegde takken, maar hij vormt zelden een enkele twijg, die men kan gebruiken als men een stek prefereert. Het is een boom met een piramidevormige top, die ongeveer 30 m hoog kan worden, of een dichte struik.