Honingboom

Klik hieronder om te zoeken in onze website

Honingboom
Sophora japonica

De sophora's zijn in het algemeen bladverliezende bomen en struiken, hoewel er onder de 50 soorten, die zowel in Azie als in Noord-Amerika veel voorkomen, ook enkele bladbehoudende zijn. Ze horen bij de houtachtige gewassen, die een hoge esthetische waarde hebben en tamelijk merkwaardig zijn. S. japonica wordt veel gevraagd juist vanwege zijn late bloei. De benaming van deze Sophora, japonica, is een beetje verkeerd; hij is niet afkomstig uit japan, waar hij al heel lang gekweekt wordt, maar uit Korea en China. Hij werd eerst in Amerika in 1747 ingevoerd, vervolgens in 1753 in Engeland. De oudste specima van deze bomen werden nog aan het begin van de 20e eeuw onderhouden, voor een deel in de Kew Garden in Engeland en voor een ander deel in Schonbrunn in Oostenrijk. De sophora heeft onevengeveerde bladeren, 7 tot 17 kleine, langwerpig ellipsvormige blaadjes. De kleine witte bloempjes vormen grote eindstandige bloeiwijzen. Hij bloeit laat in de zomer, in augustus en september. Wat zijn habitus betreft doet hij een beetje denken aan acacia's maar zijn top is dichter. Na een warme zomer bloeit hij vroeg, terwijl hij na een koude zomer soms weigert te bloeien. De bomen bloeien de eerste keer pas als ze 30-40 jaar zijn. De vruchten zijn peulen aan een steeltje. Ze kunnen 8 cm lang worden. De weefsels van de sophora bevatten vergiftige stoffen. Deze houtachtige soort is zeer fraai voor parken, maar wordt ook toegepast als laanboom: tot nu toe kan hij goed tegen stadslucht. De sophora's zijn bomen met brede kroon, die 12 tot 25 meter hoog kunnen worden.