Home > Bomen en struiken > Japanse Berberis
Japanse Berberis
Klik hieronder om te zoeken in onze website
Japanse Berberis
Berberis thunbergii
In onze tuinen wordt de Berberis thunbergii, die in Oost-Azie thuis hoort, vaak gekweekt. De eerste Europeaan die zijn bestaan heeft vermeld was een Zweedse arts, Thunberg, die hem in 1794 in Japan opgemerkt had. Toch werd deze soort niet voor 1864 in Europa ingevoerd. De jonge takken van deze soort zijn kaal, de bloemen staan in bundeltjes van twee or vier, hangend aan dunne steeltjes. Hij bloeit in mei en juni. De bloemen zijn, zoals bij alle berberissoorten, tweeslachtig. Iedere bloem bedtaat uit 6 kroonbladeren en 6 kelkbladeren, die aan de bovenkant dicht bij de bloembodem twee holletjes met nactar hebben. De bladbundels groeien verspreid aan de kortloten. De bladeren zijn stekelig, uitgesproken. De bladeren zijn stekelig, uitgesproken puntig, heldergroen, vaak roodachtig. De bladeren van de cultivar "Atropururea" (zie de grootdte afbeelding) zijn prachtig roodviolet. De kleur van het blad contrasteert heel mooi met de gele kleur van de bloemen. Het is interessant op te merken, dat de aanleg van het blad om rood te worden genetisch erfelijk is: men ziet het aan de zaden van de exemplaren met donkerrood blad. De bladverliezende berberissoorten zijn fraaie houtachtige gewassen. Maar ze hebben vaak een tamelijk onaangename eigenschap: behalve dat ze de alkaloiden van de zuurbessen bevatten, zijn ze de gastheer van de zwarte graanroest (Puccinia graminis). Ze mogen dus niet bij graanakkers gepoot worden. Berberis thunbergij is een struik met een dichte top die 2,5 meter hoog wordt. Hij is decoratief in tuinen, vooral de cultivar met het rode blad. |
