Liguster

Klik hieronder om te zoeken in onze website

Liguster
Ligustrum vulgare

Onder de ligusters zijn zowel bladverliezende, altijd groene en half-bladverliezende soorten met gaafrandige blaadjes aan een korte steel. De tweeslachtige bloemen vormen bloeiwijzen, die door hun borm doen denken aan kleine seringebloempjes. De kroonbuis heeft vier kroonslippen en de bloeiwijze wordt na de bloei opgevolgd door een trosje kogelvormige zwarte besjes. De liguster is een houtachtige soort, die van een warm klimaat houdt. Hij groeit heel vaak op kalkhoudende grond en zonnige hellingen in eikebossen of in de vlakte samen met berberis, vooral in de warmere Europese streken, maar ook in Engeland en Noord-Afrika. Het grootste deel van de andere ligustersoorten (ongeveer 50) is afkomstig uit Oost- en Zuidoost-Azie en Australie. Men heeft ontdekt, dat het weefsel van de ligusters het glucoside ligustrien bevat; dat er vergiftigingsverschijnselen optreden bij paarden, die grote hoeveelheden liguster hadden gegeten. Het is dus niet uitgeslote, dat de bessen gevaarlijk zijn, vooral voor kinderen. Daarentegen zijn ze onschadelijk voor vogels, die voor de verspreiding van de ligusters in het landschap zorgen. De liguster kan vermeerderd worden door zaad en stek. De liguster is misschien de meest aangewezen soort voor het samenstellen van heggen, want men kan hem naar hartelust snoeien en een bepaalde vorm geven. Dat is misschein ook de raden waarom hij werd meegebracht door de pioniers, die de Nieuwe Wereld ontdekten. De liguster is tegenwoordig waarschijnlijk verwilderd in het oosten van de V.S. De liguster is een vrij groeiende struik, 2 tot 5 meter hoog. Het is een weinig eisende houtachtige soort, die geschikt is voor het planten van heggen.