Mispel

Klik hieronder om te zoeken in onze website

Mispel

Mispel
Mespilus germanica

Hoewel de mispel gekwalificeerd wordt als Duits (germanica) Heeft hij deze naam alleen maar in zijn tweede vaderland gekregen, in de kloostertuinen, waar hij sinds de middeleeuwen gekweekt wordt. Hij is al heel vroeg de Alpen over gekomen dankzij het Romeinse leger, dat hem heeft geimporteerd en gekweekt in de verschillende legerkampen en nederzettingen. de Romeinen kweekten hem al voor onze jaartelling. ze hadden de cultuur overgenomen van de Grieken, die hem al kenden sinds de 8e eeuw voor onze jaartelling. de mispel is in Griekenland gekomen vanuit Klein-Azie, waar de grens ligt van hn natuurlijke verspreidingsgebied dat gaat tot de Krim, de Kaukasus en Noord-Perzie. Men is er nog niet in geslaagd wilde mispels op de Balkan te ontdekken. Mispels, Vooral de wilde soorten, zijn doornachtige houtige gewassen met viltig behaarde jonge takken. Het blad is vallend, 7 tot 12 cm lang, kortgesteeld en verspreid, fijngezaagd of bijnagaaf. aan de bovenkant matgroen en weinig behaard, de onderkant meer. de vrij grote bloemen openen zich eind juni. Zij groeien op kortloten, gewoonlijk alleenstaand, soms getweeen of gedrieen. de vijfbladige bloemkroon heeft 40 meeldraden. De vrij karakteristieke vruchten, ongeveer 4 cm lang, hebben een vorm die doet denken aan een peer, met verdorde kellbladeren. Ze zijn eerst hard en na de eerste voest worden ze beurs en zacht en zijn dan eetbaar. Ze hebben een aangename zurige smaak. Men gebruikt ze ook wel als grondstof voor het maken van jam. de mispel is een kleine boom met een struikachtige groei ongeveer 5 meter hoog. Het is een vruchtboom van historische waarde.