Peperboompje

Klik hieronder om te zoeken in onze website

Peperboompje

Enkele dozijnen Daphne's maken deel uit van de flora van de Oude Wereld. Het verspreidingsgebied beslaat heel Europa van de Pool tot de Kaukasus en het oosten van Siberie.
Op sommige plaatsen wordt de soort sterk bedreigd met uitroeiing, In enkele landen is hij al wettelijk beschermd, het schijnt zelfs dat zijn giftigheid bescherming nodig maakt. Hij werd vaak uitgegraven voor plaatsing in siertuinen.
De vruchten bevatten een giftige stof. Kinderen lopen gevaar door het plukken van de aantrekkelijke vruchtjes. Bij sommige gevoelige mensen is de enkele aanraking voldoende om blaasjes op de huid te krijgen. Het eten van de vruchtjes veroorzaakt een onaangenaam brandend gevoel in de mond, gevolgd door erge maagpijnen, braakneigingen en diarrhee.
Onmiddellijk geneeskundige hulp is onontbeerlijk en de naweeen van deze vergiftiging duren nog tot lang na de genezing. Het peperboompje is een bladverliezend houtachtig gewas in de loofbossen en en subalpiene weiden. Hij houdt van Kalkrijke bodem. Hij is heel aantrekkelijk vanwege zijn heerlijk geurende bloempjes, die al in februari opengaan. daarom kweekt men hem ook. De eerste schriftelijke melding van zijn cultuur dateert uit 1561, maar men kan er zeker van zijn, dat het boompje al veel eerder in de tuinem van de Europese kloosters werd gekweekt, zelfs een varieteit met witte bloemen.
De sappige rood-oranje vruchtjes worden midden in de zomer rijp. Ze kunnen gebruikt worden voor de vermeerdering door uitzaaien.
Het peperboompje wordt zelden hoger dan 1 meter. Het gebruik in parken blijft problematisch vanwege de giftigheid.