Pruimeboom

Klik hieronder om te zoeken in onze website

Pruimeboom
Prunus domestica

De soort Prunus domestica wordt wel eens onderverdeeld in drie onder-soorten: ssp. oeconomica of de echte Pruim, ssp. insititia of de reine-claude en de mirabel en tenslotte ssp. italica, die beschouwd wordt als een hybride van de eerste twee. Maar de meest waarschijnlijke hypothese is dat twee zonauw met elkaar verwante lijnen van afkomst ook hybriden zijn. Hun gemeenschappelijke ouders waren de sleedoorn (Prunus spinosa) en de Kaukasische pruim (P. divaricata). Deze laatste werd door de oorspronkelijke bewoners op de hellingen van de Kaukasus gekweekt en dat gebeurt nu nog. Op deze hellingen leven nu nog spontane hybriden van deze twee "wilde" soorten. Dus lijkt de Kaukasus wel het enig mogelijke vaderland van alle pruimebomen. Vandaar hebben ze zich deels over Midden-Azie verplaatst en een ander deel over de Middellandse Zee, waar ze ongeveer de 5e eeuw voor Chr. aankwamen via Syrie en Klein-Azie. Van daaruit zijn ze met de Romeinse legioenen doorgedrongen in Midden-Europa. Later, in de Middeleeuwen en in onze tijd werd de gekweekte pruimeboom nog meer gedifferentieerd: hij werd door veredeling ontwikkeld uit de hybridevormende soort pruimeboom, P. domestica; de pruimebomen van de Kaukasus werden opnieuw gekruist met de sleedooens. De Amerikaanse pruimebomen en die uit Oost-Azie hebben totaal verschillende ouders: P. ussuriensis in Azie, P. nigra en P. americana in Amerika. De pruimebomen van Noord-Amerika hebben trosvormige bloemen (3 tot 5) en hun vruchten hebben 9 gladde pitten, terwijl de bloemen van de pruimn uit de oude wereld alleen of per twee staan met geribbelde pitten. De europese pruimrbomen zijn in de jaren 1970 en 1980 opnieuw getroffen door de uitgebreide epidemie van Sharka, die honderdduizenden bomen heeft vernield. De pruimeboom is een boom met een laag gedragen kroon, 5 tot 10 meter hoog. Het is een vruvhtdragende houtachtige soort met historische waarde.