Robinia

Klik hieronder om te zoeken in onze website

Robinia

Robinia
Robinia pseudoacacia

Jarenlang kon de stad Parijs bogen op een heel bijzondere getuige uit de verleden tijd: de botanische tuin herbergde een Robinia (Witte acacia, Valse Acacia), die dateerde uit de tijd van de eerste Eutopese introducties van de oorspronkelijke Noordamerikaanse soort. Geplant tussen 1630 en 1638, leefde hij nog aan het begin van de 20e eeuw, hoewel acacia's niet oud worden over het algemeen. Geen enkele andere Noordamerikaanse soort heeft evenwel succes gehad na introductie buiten zijn natuurlijke grenzen. Afkomstig uit het zuiden van de V.S. (Virginia, Carolina en Georgia), leeft hij ook in Pennsylvania, Indiana en Iowa. In Europa is hij zelfs een geschikte soort voor de bosbouw geworden, na eerst meer als sierboom te zijn ingevoerd. Nu komt hij in bijna alle Europese staten voor (in Noorwegen groeit hij tot de 63e breedtegraad; elders klimt hij van 600 tot 700 meter hoogte). In Hongarije werd hij veel gebruikt voor herbebossing van de puszta en hij is zelfs de nationale boom en het symbool van het land geworden. De cultuur ervan vond zijn hoogtepunt in het begin van de 20e eeuw en sedertdien is de interesse voor deze houtachtige soort nog niet verminderd, aangezien zijn waarde voor het vasthouden van vochtige gronden en voor de bijenteelt blijft. Het blad is verspreid, onevengeveerd. Het draait in de warmte en in de regen omhoog langs de stengeltjes. De bloeiwijzen geuren heerlijk. De schors bevat de giftige stof robine, die de weefsels verzwakt, het zenuwstelsel verlamt en de rode bloedlichaampjes doet samenklonteren. De boom is 25 meter hoog, met een kroon. Een van de varieteiten, de roze robinia ( Robinia viscosa), afkomstig uit Alabama (V.S.) wordt sinds 1791 gekweekt.