Sleedoorn

Klik hieronder om te zoeken in onze website

Sleedoorn
Prunus spinosa

De sleedoorns zijn bijna overal in Europa algemeen voorkomende houtachtige gewaassen van de Britse eilanden tot west-Siberie, in Noord-West Azie. Het zijn overvloedig vertakte doornige stuiken. De neergebogen takken onderaan de struik krijgen soms bij aanraking met de aarde wortels en de rechtopgaande takken zijn stijf en stug. de korte zijtakken eindigen in een stekel. Sleedoorns zijn bladverliezend, het blad staat verspreid en verschijnt pas na de bloei aan de boom. Hij bloeit eind maart, begin april afhankelijk van de hoogte. De bladschijven zijn aan de voet wigvormig, eivormig, langwerpig, rondom getand, glad of van onderen behaard. De witte bloemen bloeien alleenstaand of in bundels. Ze hebben 20 meeldraden die worden gevolgd door blauw-zwarte ronde vruchten, de (slee) Pruimen. Het zijn steenvruchten met groenachtig vruchtvlees dat een bittere smaak heeft. De bloemen en het blad van de sleedoorns diende lange tijd als natuurgeneesmiddel. Ze veroorzaakten licht laxerende en vochtafdrijvende reacties. De pruimen bevatten suikers, vitamine C en tanninen. Ze worden gebruikt om een likeur van te maken. Hoewel de sleedoorn algemeen voorkomt in het hakhout (kreupelhout) in Europa heeft hj zijn weg naar de parken nog niet gevonden, behalve misschien door natuurlijke verspreiding van het zaad. Er zijn enkele sleedoornvarieteiten gevonden (culivar Plena) die tamelijk zelden gekweekt worden, zoals de sleedoorn met roze bloempjes en jonge rode blaadjes (cultivar Purpurea). De Sleedoorn is een 1 tot 3 meter hoge struik, zelden 5 meter, die homogene begroeiingen vormt en zeer wxpansief is op braakliggende landbouwgronfen.