Wilde Appel

Klik hieronder om te zoeken in onze website

Wilde appel
Malus sylvestris

Appelbomen worden beschouwd als heel oude vruchtbomen. Dat is zeker waar als men Europa en de Kaukasus beschouwt, getuige de plantenresten, die gevonden zijn in sporen uit het het Neolithicum. Men veronderstelt, dat het toen niet een opzettelijk gekweekte soort betrof, noch appelsoorten uit Centraal-Azie, die al in dat tijdperk in Europa waren ingevoerd ingevoerd, maar wel een Europese houtachtige bosbener, de wilde appel (M. sylvestris). Pas later, in de loop van de tweede 1000 jaren voor onze jaartelling, verschenen de betere appelsoorten in Europa, die getuigen van een opzettelijk selectie en misschien zelfs wel van de invloed van andere soorten, die deze keer met opzet ingevoerd zijn. Het is tegenwoordig heel moeilijk het deel dat de wilde appels hebben aan het ontstaan van de gekweekte soorten, aan te wijzen, Zoals bij vele oorspronkelijke wilde vorm van deze planten niet meet. Het aantal varieteiten van de gekweekte appel loopt tegenwoordig in de tienduizenden, die alleen de op vegettieve manier (d.m.v. stekken) vermeerderde soorten bevatten. Het is ook niet makkelijk te besluiten of de wilde appel (M. sylvestris), die in loofwouden gevonden wordt, een echte wilde plant is of dat het een boom betreft, die onstaan is uit het lange samenleven van deze soort met de mensen. De wilde appelboom heeft bijna glad of op de nerf een beetje behaard behaard blad: dat geldt ook voor de steeltjes en de bloembekleedsels. de kleine takken zijn gewoonlijk stekelig. De vruchten zijn ongeveer 2 cm groot. Ze hebben een frisse, maar wel bittere smaak. Het is een middelgrote boom van 10 tot 15 meter, met een onregelmatige kroon. Hij is de vertegenwoordiger van de mogelijke voorouders van cultivars.