Wilde Elsbes

Klik hieronder om te zoeken in onze website

Wilde elsbes
Sorbus torminalis

De wilde elsbes maakt deel uit van de lijsterbessen met heel hard blad. De eveneens groene, verspreide bladeren zijn eereerst meer viltig behaard, vervolgens kaal met uitzondering van de nerven. De bladschijf van het loof doet een beetje denken aam het loof van de esdoorn; de contouren zijn breed eivormig, met tot 13 driehoekige lobjes, gekarteld met een scherpe hoek en behaard als ze jong zijn, later worden ze kaal. De kleine bloemen vormen rechte bloeiwijzen met lange stelen, gegroepeerd in tuilen. Hij bloeit in mei, tegelijk met het uitkomen van het blad of een beetje later. De eivormige vruchten, 1,5 cm lang, zijn eerst geel-rood en als ze rijp zijn, bruin en rins van smaak. De wilde elsbes een Europese houtachtige soort die van warmte houdt. Hij komt dan ook niet voor in noordelijke streken en in de Alpen. Overigrns komt hij voor tot in Klein-Azie en Noord-Afrika. Hij groeit in loofbossen, in verschillende groeperingen in de steppen, vooral op kalkhoudende grond. In Midden-Europa vindt men op plaatsen waar de S. aria en de wilde elsbes zich mengen een hybride van deze twee soorten, S. x latifolia, de lijsterbes van Fonlainebleau, die van allebei iets heeft. De wilde elsbes wordt sinds 1750 gekweekt, maar het schijnt dat hij al langer gekweekt werd niet vanwege zijn vruchten maar vooral vanwege zijn hele karakter en misschien ook door zijn sierwaarde met de gele herfstkleur van het blad. Het is een boom met een laag beginnende kroon, 20 tot 25 meter hoog. Hij geschikt voor parken in betrekkelijk warme streken.