Zomereik

Klik hieronder om te zoeken in onze website

Zomereik
Quercus robur

De zomereik domineert met de wintereik (Q. petraea), in de loofbossen van de gemengde zone. Hun vaderland valt samen met het grootste gedeelte van deze zone. Maar de zomereik is vooral de boom van het vlakke land, hij komt zelden hoger voor dan op 1000 meter hoogte, terwijl de wintereik heuvelachtige terreinen bedekt en nog hoger. Bij dit tweetal voegt zich vervolgens de zachtharige eik, die in de warmere mediterrane zones en Klein-Azie voorkomt. Dit drietal vormt een belangrijk deel van de Europese gemengde loofbossen. Ze onderscheiden zich door behaarde takjes bij de zachtharige eik en kale bij de twee andere, die weer van elkaar verschillen door de plaatsing van de eikels. Bij de zomereik zitten ze aan een steel, bij de wintereik zijn ze ongesteeld. De bladeren van de eerste hebben korte steeltjes en het blad van de tweede, min of meer ovaal, heeft een lange steel. De twee soorten kruisen zich spontaan. Kortgeleden heeft men gemerkt, dat verscheidene verwante eiken de eikebossen van Midden=Europa soorten als Q. dalechampii en Q. Polycarpa. De Europese eiken zijn niet alleen indrukwekkende sierbomen in ons landschap maar ook de voornaamste boomsoort in onze bossen. Ze behoren tot de houtachtige soorten, die een grote commerciele waarde hebben. Het gebruik van eikehout is alom verbreid. Bovendien levert de schors van de zomer- en wintereik een belangrijke substantie voor de farmaceutische industrie. Deze bevat bijna 20% looistoffen, zetmeel, rode kleurstoffen ect. Het wordt vooral gebruikt in de dermatologie bij chronische ziekten, in de dermatologie bijchronische ziekten, in de diergeneeskunde en ook voor het looien van huiden. Eiken zijn 30 tot 40 meter hoge bomen, die heel oud kunnen worden. Met hun grillige vertakking zijn het decoratieve elementen in het landschap.