Zwarte Els

Klik hieronder om te zoeken in onze website

Zwarte els
Almus glutinosa

De zwarte els, ook wel kleverige els genoemd, wordt niet vaak beschouwd als een bijzonder waardevolle houtachtige soort. Het hout is niet zo erg sterk, breekt vaak en verrot snel. Als het zich echter voortdurend onder water bevindt, wordt het zwart, veel harder en bijna onverwoestbaar zoals eikenhout. Maar de zwarte els is op een andere manier nuttig. Het loof en de schors bevatten looistoffen (bijna 9% in de schors) en antrachinonen. Ze hebben een samentrekkende werking en worden toegepast in de natuurgeneeswijze tegen koorts en verkoudheden. Het is gebleken, dat gekneusde blad een uitstekende renedie ter verzachting van kloofjes bij zogende moeders is. De zwart els neemt een belangrijke plaats in de Europese natuur in. Hij vormt in zeer bepaalde ecologische omstandigheden op plaatsen die te lijden hebben van overstromingen, typische vegetaties: de elzebosjes. De elzen, die op deze plaatsen groeien, nemen een eigenaardige vorm aan door het creeren van additieve wortels, die lijken op de adventieve wortels van sommige tropische houtachtige gewassen. De zwarte els heeft verspreid staande, afvallende bladeren, die aan de top stomp, bijna rond uitgeneden zijn. Het jonge blad is kleverig, vandaar zijn benaming glunitosa. De mannelijke katjes hebben roodachtige beschermschubjes; de vrouwelijk bloempjes, die een karakteristieke samenstelling hebben, verhouten bij het rijpworden van het zaad en blijven aan de boom hangen. De witte els (Alnus alba), de tweede belangrijke in Europa, is een houtachtige soort, die liever aan de oever van bergstroompjes leeft. Maar hij kan ook goed tegen drogere bodem. Hij verschilt van de eerste vooral door de puntiger bladeren en langere, eivormige kegeltjes. De elzen kunnen 20 tot 25 meter hoog worden en hebben een eivormige kroon. Het is een belangrijke soort op vochtige grond. De witte els kan ook gebruikt worden voor herbebossing van stortplaatsen.