Home > Bomen en struiken > Betula maximowicziana

Betula Maximowicziana

                
Betula maximowicziana

Berken zijn houtachtige soorten, die windbestuiving hebben. Hun blad is enkelvoudig, verspreid en valt af. Ze zijn eenhuizig, de bloemen eenslachtig. De mannelijke katjes zijn teruggebracht tot twee kroonblaadjes en twee meeldraden. Meer de laatste zijn gespleten in twee helmknoppen. De vrouwelijke bloempjes hebben helemaal geen bloembekleedsel; ze hebben twee stijlen en een schijnbaar dubbel vruchtbeginsel, dat na rijping slechts een zaadje oplevert. De slanke kegeltjes van de vrouwelijke bloeiwijze omsluiten, achter het kransje van kelkblaadjes, drie naakte bloempjes. Maar alleen het beschermende kransje, die zich met het bbeschermende kransje samenvoegen tot een schub rijp zijn, vallen de kegeltjes uiteen en de gevleugelde zaadjes met hun beschermschubjes worden verspreid in de natuur. De kegeltjes van deze soort zijn cilindrisch en vallen af, ze zijn 8 tot 14 cm. De vleugels van de doosvruchten zijn veel breder dan de zaden. De 8 tot 14 cm lange bladeren doen een beetje denken aan de linde. Ze bezitten 10 tot 12 paar nerven. Deze soort is afkomstig uit Japan en werd in de jaren 1888-1893 in Europa ingevoerd. De gele berk (B. Alleghaniensis) is een van de berken waarvan de bladeren het grootste aantal nerven hebben, n.l. 11 paar. Afkomstig uit streken tussen Terra Nova, Minnesota, Georgia en Tennessee wordit hij sinds 1800 gekweekt. Hij levert een uitstekend zogenaamd geel hout op. De schors van deze berk is geel-bruin en zijn blad verspreidt na kneuzing een aromatische geur. Deze berken kunnen 30 meter hoog worden. Het zijn waardevolle bomen voor de tuin.