Blazenstruik

Klik hieronder om te zoeken in onze website

Blazenstruik
Colutea arborescens

De Blazenstruik (C. arborescens) is een houtachtige soort die behalve een zekere behoefte aan warmte, zich goed aanpast en vooral erg vruchtbaar is. Daarom gebruikte men hem vooral aan het eind van de 19e eeuw voor de bebossing van omhoog gebrachte terreinen zoals taluds van spoorwegen in Engeland. Zo groeit de blazenstruik in het voetspoor van de robinia, die in Europa verspreid is dankzij de beplantingen, die het nieuwe spoorwegnet begeleiden. De blazenstruik is vanwege zijn vruchten een sierlijke struik. Men kweekt hem sinds1570, maar in het Middellandse Zeegebied waarschijnlijk al langer. De blazenstruik heeft geen stekels, is bladverliezend, onevengeveerd met kleine ongedeelde blaadjes. De gele bloemen vormen bloeiwijzen in de oksels. De vruchten zijn het meest aantrekkelijke aan de struik. Het zijn opgezwollen peulen, net blazen, handvormig en perkamentachtig en ze springen niet open. Ze blijven, verdord, aan de boom hangen tot ver in de winter zolang ze niet door de wind weggeblazen worden. De blazenstruik is een weinig eisende struik: hij is overal tegen bestand, rokerige atmosfeer inbegrepen, behalve tegen schaduw. His bevriest in strenge winters, maar loopt gemakkelijk weer uit. Men is nu begonnen enkele soorten te kweken, die zich vermeerderen door pikkeren of stekken op de oorspronkelijke soort, die bovendien zelfs voor de andere soorten van het geslacht leguminosae een goed entstam is. 1 tot 4 meter hoog. Deze bodembedekkende houtachtige soort is geschikt voor minder vruchtbare grond.