Brewers Spar

Klik hieronder om te zoeken in onze website

Brewers Spar
Picea breweriana

Net als de Servische spar in Europa, groeit de Brewers spar maar in een beperkt gebied in Noord-Amerika: men vindt hem op en kele geisoleerde plekken in de Siskiyou bergen, bij de bronnen van de Illinoisrivier in Noord-Californie. Hij werd omstreeks 1863 ontdekt door de Californische botanicus W.H. Brewer. In 1897 werd hij voor de eerste keer aangeplant in Engeland, in de Kew Garden. De eerste zaden werden geoogst in 1920. De top van de Brewers spar bezit een kenmerkende structuur: de brede hoofdtakken kransgewijs geplaatst, vertakken zich in zachte buigzame twijgjes, die als een gordijn neerhangen. Sommige kunnen wel 25 cm lang worden. Ze vormen zeer weinig zijknoppen. De donzige jonge takken zijn rood-bruin: de knoppen zijn kegelvormig. De naalden, die wel 35 mm lang kunnen worden, zijn in het algemeen recht en strijf, licht afgeplat. Als je omhoog kijkt zijn ze donkergroen, licht omgebogen, de achterkant heeft witte banden. De kegels zijn smal (ze kunnen 12 cm lang worden en maar 2 tot 3 cm breed). Eerst groen-violet, worden ze later helderbruin. Ze staan ver open bij droogte. Het hout van deze spar is een van de zwaarste houtsoorten; het is helderbruin en glanzend. Maar deze spar komt niet vaak voor en kan dus ook niet op grote schaal geexploiteerd worden. Zijn "treurvorm" is niet uniek, een analoge groeiwijze kent men ook bij de fijnspar en de Himalaya sparren Pspinulosa en Psmithiana. De boom met zijn karakteristieke kroon bereikt een hoogte van 30 tot 40 meter. Het is een bijzonder houtachtige soort, Die grote waarde heeft voor verzamelingen en een bredere bekendheid verdient.