Gingko

Klik hieronder om te zoeken in onze website

gingko
Gingko
Ginkgo biloba

De ginkgo vormt de laatste schakel in de lange evolutieketen van de Ginkgoaceae. Hij kwam misschien al voor in het devoon, maar ongetwijfeld in het perm. Het hoogte punt bereikte hij in het trias en het jura. Nu is er nog maar een levende soort van het geslacht overgebleven, de Ginkgo biloba. De biloba wordt beschouwd als het oudste levende "fossiel" op aarde. Het is een plantegeslacht uit een tijdperk meer dan 200 miljoen jaar geleden. Nog tijdens het tertiair bedekte de ginkgo het hele noordelijke halfrond bijna tot Groenland. In meer recente tijden vindt men deze boom in het "wild" alleen maar in een streek in het zuidoosten van China. Het is een heel oud cultuurgewas in het Verre Oosten, waar de boom oudtijds een voorwerp van verering was. Hij werd gekweekt in de nabijheid van woonplaatsen, bij kloosters. De boom kan een leeftijd bereiken van 2000 jaar. Europa voerde de eerste ginkgo's in tussen 1717 en 1730, Engeland in 1758 en de V.S. in 1784. Sedertdien is hij in veel tuinen aangeplant en niet alleen in botanische. Zijn waaiervormige bladeren hebben twee lobben twee lobben. De ginkgo is een bladachtige soort, die tweehuizig is en bladverliezend. Men treft hoogst zelden eenhuizige vormen aan. De Ginkgo biloba bloeit in juni; de mannelijke katjes zijn bloeiwijzen van ongeveer 4 cm. lang die ontspruiten aan de takken, de vrouwelijke bloemen zijn klein, gesteeld met per twee geplaatste kiemen, die aan de kortloten groeien. Gewoonlijk wordt een kiem rijp. De zaden zijn rond, ongeveer 3 cm. lang. Deze boom met zijn piramide- (eigenlijk kegel-)vormige kroon bereikt een hoogte van 40 meter. Maan men kweekt ook kleinere exemplaren met een parapluvormige kroon. Het is een boom met grote esthetische waarde en hij is bovendien een botanische curiositeit.