Klimop

Klik hieronder om te zoeken in onze website

Klimop

Klimop
Hedera helix

De klimop word beschouwd als een overblijfsel uit het Tertiair; deze veronderstelling wordt bevestigd door de fossielen, die aantonen dat het geslacht Hedera veel meer verbreid was in dit tijdkperk op het noordelijk halfrond, zoals sporen uit het Oligoceen, gevonden in Frankrijk, bewijzen. Hij behoort tot de familie van de Araliaceae, die vooral houtachtige en kruidachtige gewassen uit de tropische en subtropische streken bevat. Het geslacht Hedera vertegenwoordigt een van de uitzonderingen, omdat minstens 16 soorten van dit geslacht liever leven in de gematigde streken van Europa en Azie. Ze gaan zelfs heel ver naar het noorden, in Noorwegen zelfs tot 60 graden noorderbreedte. De klimop groeit in schaduwrijke loofbossen, maar ook in eikebossen, die een warmer klimaat preferen. De klimop bevat allerlei stoffen, die ertoe geleid hebben, dat de mensen het blad gingen gebruiken om de bloedsomloop en de werking van het hart te stimuleren. Ze werken desinfecterend. Maar men mag ze niet zonder voorschrift en toezicht van de arts gebruiken, omdat de verse bladeren ook huidirritaties kunnen oproepen en giftig zijn. Europa is de bakermat van de klimop; het is een bladhoudende liaan met als kenmerk: verschillende bladvormen. De bladeren van de niet- bloeiende takken zijn 3- tot 5-lobbig; op de bloeitakken zijn ze enkelvoudig, gaaf en langwerpig puntig. Het veranderende karakter van het loof van de klimop wordt veel gebruikt in de tuincultuur en men is erin geslaagd vele tientallen cultivars te kweken met verschillende bladvormen. De bloemen staan gegroepeerd in eindstandige bloeiwijzen. Ze bloeien in september. De vruchten zijn kogelvormige, blauwzwarte bessen. De klimop is een houtachtige liaan, die klimt met behulp van hechtwortels: de lengte van de stengels hangt af van de steunsels; hij kan 30 meter hoog worden.