Libanonceder

Klik hieronder om te zoeken in onze website

Libanonceder
Cedrus libani

De ceder van de Libanon, een "bijbelse" boom blijft het zinnebeeld van het land van herkomst: Libanon. Met deze houtachtige soort was vroeger de berg Libanon begroeid. Tegenwoordig zijn er nog enkele beschermde exemplaren over, bij Bscherre. Men schat dat deze ceders al 2000-3000 jaar oud zijn, maar deze schatting lijkt ons een beetje overdreven. Toch is de omtrek soms wel 12 meter. Men vindt ze nog in het Taurus- en Anti-Taurusgebergte, waar hij groeit op een hoogte van 1300 tot 2000 meter, vaak al in de subalpiene streek, waar een sneeuwdek van verschillende maanden ligt en de temperatuur beneden 30 graden C. komt. Hij is dus goed bestand tegen de Europese winters. Het eerste exemplaar zou in 1638 in Engeland ingevoerd zijn of volgens andere bronnen in 1670 of 1680. In elk geval kende Linnaeus de eerste ceder. De ceders hebben blijvende naalden, die twee harskanalen aan de zijkant hebben. Zij vormen toefjes van 30 tot 40 stuks; ze zijn stijf en puntig, 15 tot 30 mm lang. De bruin-grijze schors van de oudere bomen heeft ondiepe groeven. De stuifmeelkorrels van de mannelijke katjes hebben twee luchtcelletjes. Tussen bestuiving en bevruchting ligt ongeveer 1,5 jaar. De bijzonder gevormde kegels worden pas tussen het tweede en derde jaar rijp. Ze zijn tonvormig, staan recht op de takken, een beetje ingedrukt aan de top, ze springen niet open. De zaden zijndriehoekig en hebben een 25 mm lange vliezige vleugel. Het hout van de Libanonceder is heel kostbaar. Het Griekse woord kedros omvat het hout van de harsachtigen in het algemeen; op handelsgebied wordt het tegenwoordig gebruikt om ook het hout van andere bomen aan te duiden en niet alleen dat van de ceder. De brede kegelvormige kroon wordt in de loop der jaren parapluvormig. De Libanonceder wordt 20 tot 40 meter hoog en de top buigt zicht schuin naar beneden. Het is een houtachtige soort met historische waarde, deels bewaard gebleven door aanplant in Centraal- en West-Europa.