Home > Bomen en struiken > Pyrus pyraster
Pyrus Pyraster
Klik hieronder om te zoeken in onze website
Pyrus pyraster
De pereboom roept bij iedereen het beeld op van zijn smakelijke, zoete vruchten of misschien wel van gedroogde peertjes. Maar veel minder mensen stellen zich een alleenstaande boom voor, die aan rand van de akkers staat. Deze schilderachtige boom leeft gewoonlijk heel lang. De geschiedenis van de gekweekte pereboom is even oud en ingewikkeld als de geschiedenis van de andere Europese vruchtbomen. De plantkundige systematiek had de Europese peren al lang geclassifiseerd onder de semihybride soort van de P. communis, omdat de schepping van de gekweekte peren het resultaat is van minstens vijf wilde soorten. Soms beschouwt men tegenwoordig de weer ingeburgerde geweekte peer als de meest bekende soort in Europa, de P. pyraster. P. pyraster is een algemene Europese pereboom, die veel voorkomt in de strook van de Pyreneeen tot de Krim. Hij verschilt van de soort P. communis vooral door de vorm en grootte van de bloemen. de ronde bladschijven zijn ongeveer 22 tot 30 x 23 tot 38 mm, terwijl de zeer variabele bladschijven van de P. communis, breed ellipsvormig, 22 tot 59 x 38 tot 83 mm zijn. De peer, de vlezige vrucht van de P. pyraster is klein, bijna rond, langgesteeld, terwijl de peren van de P. communis, vaak verward met de vorige, hun peervorm goed bewaren en kortgesteeld zijn. Een typisch kenmerk. nuttig om hen uit elkaar te houden, is de aanwezigheid van eindstekels met een scherpe punt. Deze stekels komen we alleen tegen bij de P. pyraster, terwijl de P. communis (de weer wild geworden soort) ervan verstoken is. P. pyraster is een bladverliezende boom, die soms 20 meter hoog kan worden. Op sommige plaatsen groeit hij in kreupelhout, waar hij dan het karakter van een struik aanneemt. Hoewel de gekweekte peren al duizenden jaren hun plaats hebben ingenomen in de tuinen, heeft de P. pyraster de weg naar de parken nog niet gevonden. Hij blijft landelijk. |
