Home > Bomen en struiken > Quercus imbricaria
Quercus Imbricaria
Klik hieronder om te zoeken in onze website
Quercus imbricaria
Het geslacht Quercus vormt een grote groep houtachtige gewassen, die onderling veel hoedanigheden gemeenschappelijk hebben en toch zeer gevarieerd zijn. Men schat het aantal soorten tegenwoordig op 600. Het aantal fossiele soorten is eveneens groot. Gewoonlijk zijn het tamelijk imposante bomen, waarvan de bloemen teggelijk met blad uitkomen. De mannelijke katjes zijn hangend en hebben gewoonlijk 4 tot 8 (meestal 6) bloembladeren en 4 tot 12 meeldraden, eveneens meestal 6. Ze groeien aan knoppen die aan de scheuten van het voorgaande jaar zitten. De drievoudige vrouwelijke bloemen staan in een napje. De vruchten zijn echt eikels; de doosvruchten zitten in een dopje. Een ander typisch trekje van eiken, afgezien van de eikels, zijn de enkelvoudige bladeren, die het embleem zijn van tal van staten. Sommige eiken zijn zelfs bladbhoudend. Quercus imbricaria is een voorbeeld van een eikesoort met een ongewone bladvorm. De bladeren zijn lang, lancetvormig, ongeveer 2 tot 5 cm breed, 7 tot 15 cm lang, glanzend en stug. In de herfst worden ze dieprood. Deze soort hoort thuis in het midden van de V.S., in Pennsylvania en Georgia en in het westen komt hij voor tot Nebrasken en Arkansas. Hij werd in 1786 in Europa ingevoerd, maar hij werd in Amerika al sinds 1724 gek weekt. De waardevolle houtachtige soort maakte eerder deel uit van collecties. De jonge boom is piramidevormig, later krijgt hij een onregelmatige, vertakte top. Hij kan 20 tot 30 meter hoog worden. |
