Home > Bomen en struiken > Rhododendron x hybridum

Rhododendron X Hybridum

                  
Rhododendron x hybridum

De geschiedenis van de schepping van rhododendronsoorten voor tuincultuur is heel wisselen; de varieteiten van nu werden gewoonlijk gekweekt uit verschillende wilde soorten. De rhododendrons worden over het algemeen onderverdeeld vorlgens hun beharingssysteem in drie groepen van subgeslachten: de Lepidotae, de Villosae en tenslotte de Floccaceae. De meest gekweekte varieteiten behoren tot de derde groep. Het zijn altijd sterke soorten met groot blad en grote boemen. Het begin van het kweken van hybriden in Europa werd beinvloed door de invoer in Engeland van de Noord-amerikaanse soorten van Collins en door expedities en Franse, Hollandse en russische verzamelingen. En ook in Amerika en Azie, de hele 18e eeuw door. Engeland is het centrum geworden van deze pogingen, omdat de klimatologische omstandigheden er zeer geschikt voor zijn. Het kweken van rhododendrons begon voor alles in de koninklijke botanische tuin van Kew, om vervolgens in de loop van de adel. De eerste opzettelijk gecreeerde hybride (in 1817) is waarschijnlijk R x hybridum, die als ouders had de altijd groene soort R. maximum en R. viscosum met afvallend blad. De tweede golf kwam na de vruchtbare expedities in China, van het midden van de 19e eeuw tot de eerste twintig jaar van de 20e eeuw. De historische verdienste van het scheppen van echt sterke varieteiten komt toe aan de familie seidel, afkomstig uit Grungrabchen. Het veertigtal varieteiten, dat ze hebben gecreeerd en waarvan de kleuren gaan van wit tot donkerviolet, hebben de basis gelegd voor een echte rhododendroncultuur, die zelfs in Zuid-Zweden beoefend wordt. Het is een blijvende struik van 2 tot 5 meter hoog.