Rode Es

Klik hieronder om te zoeken in onze website

Rode es

Rode es
Fraxinus pennsylvanica

Aangezien er maar twee soorten essen in Europa zijn die er in het wild leven, zijn de andere delen van het Noordelijk halfrond een beetje rijker. In Noord-Mexico leven tussen 15 en 17 tamelijk verwante en gelijke soorten. De belangrijkste zijn de zogenaamde witte en rode essen. De rode es (F.pennsylvanica) groeit van nature in een gebied dat zich uitstrekt van Nova-Scotia tot Manitoba en in het zuiden tot Georgia, Alsbama en Missouri. Het is een tamelijk variabele soort, de voortnaamste verschillen zitten in de donzige kleine takken. Het blad heeft 7 tot 9 kleine kortgesteelde blaadjes. Ze zijn langwerpig, lancetvormig en spiraalvormig getand of gaaf. De onderkant van het blad heeft geen huidmondjes. De eindknoppen zijn puntig, de zijknoppen zijn rond: ze zijn allemaal donzig en roestkleurig. De bloemen zijn tweehuizig, hoewel we bij uitzondering ook tweeslachtige bloemen aan dezelfde boom kunnen vinden. De vleugels van de dopvruchten zijn gericht naar het midden van de vrucht. De witte es (F. americana) heeft gladde bladeren en takjes. Het blad heeft aan de onderkant huidmondjes; de eindknop is stomp en de zijknoppen staan met z'n drieen en zijn puntig. De vleugels van de doosvrucht staan niet naar beneden gericht. De witte es hoort thuis in een gebied dat loopt van Nova Scotia en Minnesota tot Florida en Taxas. Men kweekt hem sinds 1724 en de rode es sinds 1783. De twee voornaamste Amerikaanse essen zijn tamelijk verwante soorten, die een hele reeks taxons binnen het geslacht hergroeperen. Ze worden uitsluitend uit zaad vermeerderd, maar de cultivars, zoals F. pennsylvanica "Aucubaefolia" met gevlekte veelkleurige bladeren, door stek. De rode essen zijn slanke bomen, die 20 meter hoog kunnen worden. De witte essen bereiken een hoogte van 40 meter.