Rode Esdoorn

Klik hieronder om te zoeken in onze website

Rode esdoorn
Acer rubrum

Als zijn bloemen niet zo'n duidelijke kleur hadden, zou de rode esdoorn verward kunnen worden met de witte, waar hij veel op lijkt. Maar de helderrode kleur van de bloemen die al heel vroeg in de lente (maart en april) bloeien, maakt hem niet alleen tot een van de moiste esdoorns, maar ook tot een zeer waardevol houtachtig gewas bij de samenstelling van tuinen. De bladeren van de rode esdoorn hebben 3 tot 5 lobben, maar ze zijn minder uitgesproken dan bij de witte esdoorn. Donkergroen, glanzend, asgrijs van onderen en behaard op de nerven. Hun stelen zijn vaak rood. Hij is afkomstig uit Noord-Amerika, uit een strook die zich bevindt tussen Terra Nova en Florida en reikt tot Minnesota, Iowa, Oklahoma en Texas in het westen. In Europa (Engeland) wordt hij gekweekt sedert de tweede helft van de 17e eeuw. Hij was al vroeg erg in trek. In zijn vaderland (en zeker in zijn gekweekte vormen) is hij vooral beroemd door de weerspiegeling van zijn bladeren in de herfst: men vindt er net zo goed gele, scharlaken, als roodbruine bladeren aan de boom. In de loop van zijn cultuur zijn er enkele uitzonderingen vastgesteld, waarvan men cultivars heeft gemaakt. Bijvoorbeeld "Pallidiflora" met gele bloemen, waardoor de "voornaamste" karaktertrek van de soort wegvalt. De rode esdoorn kan uit zaad vermeerderd worden, de cultivars door stekken of enten. Hij groeit goed op vochtige grond, waar hij zich zelfs tevreden stelt met grondwater. Het is een sterke boom, tot 40 meter hoog, die tot nu toe alleen van waarde is voor een arboretum.