Home > Bomen en struiken > Rosa roxburghii

Rosa Roxburghii

                  
Rosa roxburghii

Eigenaardig genoeg wordt deze roos niet beschreven in zijn natuurlijke omgeving maar in cultuur, in de botanische tuin van Calcutta, waar hij werd ingevoerd uit China, onbekend wanneer.
De beschrijving dateert uit 1820. Het betrof een exemplaar met rijke bloei. Pas een eeuw later, in 1904, vond de eerste expeditie uitgerust door Veitch een exemplaar in het wild op de berg Omei in China en 4 jaar later in 1908, vond een andere expeditie onder Wilson er twee in het westen ven de de Chinese provincie Sseu-tch'ouan. Men voerde hem ongeveer 1908 in het Westen in.
R. roxburghii lijkt van uiterlijk weinig op een rozenstruik. Het is een echte struik en hij lijkt niet op een klimplant. De takken zijn bovhtig en de twijgen en oude takken bezitten een schors die op dezelfde manier afbladdert als die van platanen. het gedeelte dat afbladdert is bruinachtig en krult om in rolletjes.
Het blad valt, is verspreid en onevengeveerd, samengesteld uit een groot aantal kleine blaadjes. daar duidt ook zijn synoniem: R. microphilla- de roos met kleine blaadjes - op.
In Europa bloeit hij eind juni. De bloemen hebben normaal 5 bloembladen, maar de bottels zijn een echte curiositeit in de wereld van de rozenstruiken. Als ze niet waren omgeven door resten van de kelk, zouden deze doornige vruchten hebben doen denken aan de groene vruchten van de paardekastanje. De eigenlijke vruchten zijn kleine doosvruchtjes, 3 tot 5 mm. lang.
R. roxburghii wordt zelden gekweekt, behalve in sommige warme streken van bepaalde landen, zoals het het zuiden van de V.S. Hij kan heel goed tegen Europese winters. Het zijn compacte doornige struiken, die 2,5 meter hoog kunnen worden.
Hij is van waarde voor een collectie.