Home > Bomen en struiken > Wilgbladige peer

Wilgbladige Peer

                  
Wilgbladige peer
Pyrus salicifolia

De zilverige kroon van deze pereboom kan het oog van tal van waarnemers bedriegen: is het een meidoorn of een zilverbladige wilg? Alleen bij nadere beschouwing, Maar vooral na het verschijnen van de bloemen, zijn de twijfels opgelost: het is wel een peer, zij het ook een tamelijk eigenaardige. Zijn land van herkomst is een deel van de kust van de Kaspische zee, de Kaukasus en Anatolie en verder tot Zuidoost-Europa. Sinds 1780 wordt hij gekweekt in parken en botanische tuinen. De sierpeer is een typisch houtachtig gewas van het oosten van de Kaukasus, die vooral groeit in drge streken, waar de jaarlijkse regenval 200 mm bedraagt. Hij maakt deel uit van de bosformaties van de steppen en de halfwoestijnen, evenals van de gemengde bossen met jeneverbesseb, eiken of oo nog met planten met ard blad, zoals de Rhamnus pallasii en de Paliures spina-christi. In de Kaukasus groeit hij op 300 tot 1800 meter hoogte, in Anatolie nog hoger, tot 1900 meter. Het lancetvormige fijngestreepte blad, 9 cm lang, heeft als het jong is een viltig behaard en zilverig uiterlijk. De bloeiwijzen met de kleine blomen zijn dicht en behaard. Hij bloeit in mei. Deze peer werd door de beroemde Russische kweker Mitchourine gebruikt voor zijn proeven in verband met de fruitcultuur en hij blijft ook nu nog een door vele Europese fruitkwekers geobserveerde en gebruikte soort. Hij wordt vermeerderd uit zaad, door scheuring of stek. Het is een vrij kleine boom (5 tot 10 meter), met een laaggedragen kroon; soms met naar beneden hangende takken. Het is een houtachtige soort met historische waarde. Men kan hem aanbevelen als contrast in stadsparken, met zijn zilverachtig loof. Hij kan goed tegen droogte.