Home > Bomen en struiken > Witte Moerbei
Witte Moerbei
Klik hieronder om te zoeken in onze website
Witte Moerbei
Morus alba
Moerbeibomen zijn houtachtige gewassen van de gematigde streken van het noordelijk halfrond. Moerbeien hebben een grote rol gespeeld in de geschiedenis van de oorspronklijke bewoners van de bergen van Centraal Azie, vooral van de oude Tadjiks. Ze dienden als voedsel met een hoge calorische waarde en vooral als zoetmiddel. De verse vruchten van de witte moerbei smaken niet lekker. Maar aangezien ze 22% suiker bevatten, kunnen ze makkelijk gedroogd worden en zo op een natuurlijke manier geconserveerd worden. Als ze gedroogd zijn, kan er een soort meel van gemaakt worden, dat toegevoegd wordt aan baksels. De bessen van de zwarte moerbei (M. nigra), die bijna donkerpaars zijn, hebben daarentegen een heerlijke smaak. Ze worden niet alleen gebruikt om zo te eten, maar ook bij de bereiding van siroop en vruchtenwijn. De witte moerbei hoort thuis in China en de natuurlijke Aziatische landen, waar zijn cultuur als voedselplant voor de zijderups een duizendjarige traditie heeft. In Europa, vooral in het zuiden is de cultuur ook heel oud. De meest beroemde waren de moerbeituinen van Dalmatie. De zwarte moerbei is mischien afkomstig uit de bergachtige gebieden in Midden-Azie. Hij is pas vrij laat in Europa gekomen, waarschijnlijk midden 16e eeuw. De moerbeibomen zijn bladverliezend. De bladeren staan verspreid en hebben vaak diep ingesneden lobben. De bloemen staan in de vorm van korte katjes in de bladoksels. De vier bloembladen van het bloembekleedsel van de vrouwelijke bloemen wordt bij het rijpen vlezig en ze vormen vlezige schijnvruchtjes, de moerbeien. Het hout van de moerbeibomen is soms te vergelijken met iepenhout. Het is hard en duurzaam. Ze worden niet erg hoog, 10 tot 15 meter, Het is een rewas met een oude cultuur en geschikt voor warmere streken. |
