Home > Bomen en struiken > Zure Kers

Zure Kers

                 
Zure kers
Prunus cerasus

De zure kers is een boom met afvallend, enkelvoudig en glad blad, de witte bloemen vormen losse bloemschermen met weinig bloemen of kleine groene blaadjes. Hij verschilt van de kersebomen door zijn hele habitus, die beheerst wordt door de kleine eindstandige takjes, die dun zijn en naar beneden hangen. De oorspronkelijke habitus van de wilde soort is niet bekend, maar volgens een veronderstelling betreft het een oude hybridevorm: de soort die als ouders de boskriek en P. fruticosa heeft. Zelfs de plaats waar de zure kers het daglicht heeft aanschouwd blijft onbekend. Maar hij heeft zich zozeer aangepast dat hij weer teruggekeerd is naar zijn wilde staat. Men veronderstelt dan dat zijn vaderland daar ligt, waar men een heel groot aantal van deze ingeburgerde bomen aantreft, te weten het Zuideuropese deel van de Sovjet-Unie, de Kaukasus, Klein-Azie en Zuidoost-Europa. Een andere niet oninteressante hypothese die de benaming eerasus verbindt aan de oude stad Ceraconte in Klein-Azie hoort men ook veel. Deze streken waren ook rijk aan wilde kersen en misschien ook wel aure kersen. In de oudheid betekende het woord kerassos kerseboom, de cultuur daarvan is veel ouder dan die van de zure kers. De verspreiding van deze laatste kunnen we op rekening van de Romeinen schrijven. De archeologen hebben er sporen van gevonden in de legerkampen aan de Rijn en de Saale. De eerste wilde kersen en zure kersen zijn na 1625 in de Verenigde Staten gekomen. De zure kers is een boom met een laag gedragen, afgeronde kroon en buigzame takken. Hij kan 5 tot 10 meter hoog worden. Het is een fruitdragend houtachtig gewas.