Home > Dieren > Honden > Maxicaanse Naakthond

Maxicaanse Naakthond

                                               
MEXICAANSE NAAKTHOND

De Mexicaanse Naakthond is een van de oudste rassen ter wereld en loopt gevaar uit te sterven.

Anders dan de Chinese Kuifhond is dit ras volkomen haarloos, op een bosje kort, grof en niet zeer ditcht haar op de schedel na, dat echter nooit zo lang en zatcht is als dat van de Chinese Kuifhond. Het is een tustig, tameljk gereserveerd dier, dat alleen gromt als het wordt getart. De Mexicaanse Kuifhond heft ongeveer de bouw van een Staffordshire Bull Terrier. Hij wordt beschreven als vrolijk en intelligent, maar tegelijkertijd waardig en niet-agressieef. Jonge pups zijn vaak stompneuzig en kort van ledematen; pas veel later in hun ontwikkeling krigen ze het uiterlijk van de ouders.

Grootte

Gewicht 13,5-16 kg. Hoogte circa 50 cm.

Voeding

Zijn eigenlijke dieet bestaat uit vruchten en groente, maar hij kan ook aan normal hondevoer worden gewend. Dit bleek, toen ongeveer 20 jaar geleden twee Mexicaanse Naakythonden in de Londense dierentuin in quarantaine waren. Aanbevolen wordt 375-550 gram blikvlees, aangevuld met een gelijke hoeveelheid hondebrood; of 3 kopjes volledig hondevoer, vermengd met 1,1/2 kopje warm of koud water.

Gezondheidszorg

De Mexicaanse Naakthond zweet via zijn huid in plaats vaan zijn tong, zoals de andere honderassen. Ze hebben een warme omgeving nodig (een verwaemde kennel); hun lichaastemperatuur bedaagt 40,5*c, terwijl de normale lichaamstemperatuur van een hond 38, 5*c is. Ze zijn niet in het bezit van vallse kiezen.

Oorsprong en geschiedenis

De Mexicaanse Naakthond kwam oorspronkelijk niet in Mexico voor, maar werd in dat ingevoerd door +nomadische stamen uit Noordoost-Azie. Mogelijk kwam hij zelfs oorspronkelijk uit Turkije, het land van een nder haarloos honderas, namelijk de Turkse Dwegwindhond.

De kleine nakte Xoloitzcuintli, zoals zijn nieuwe bezitters hem noemden, werd door de Azteken als een geschenk van de goden beschouwd, aangezien een zieke door het naakte lichaam van de hond kon worden warm gehouden.

De oudste bewoners van Mexico, de Tolteken, hielden de blauwe Chihuahua voor religieuze doeleinden in hun temples. Toen de Azteken de Tolteken hadden onderworpen, werden honden van beide rassen in de temples gehouden. Het is mogelijk dat onveermijdelijke kruising tussen de Mexicaanse Nakthond en de Chihuahua de Chiense Kuifhond heft voortgebracht.

RASPUNTEN

De volgebnde gewendte kenmerken zijn onteed aan de Association Canofila Mexicana.

Kleur. De voorkeur gaat uit naar egaal donker bronskleurig, olifantgrijs, grijsachtig zwart of zwart. Dieren met roze of bruine vlekken- feitelijk gedeelten zonder pigment-zijn aanvaardbaar, maar en pigmentloosheid in hevige mate is ongewenst. Het haar op hoofd en start, indien aanwezig, moet bij donkere direren zwart zijn; bij lichtere dieren mag het elke andere, met de kleur van het dier harmonierende tint hebben.

Oongewenste punten. Een verlegen karekter; oren die niet volkomen rechtop staan; haar op andere plaatsen dan de genoemde; pigmentloosheid in hevige mate; een zeer losse huid, waardoor rimpels en plooien ontstaan; Hubertusklauwen.

Staart. Lang en in een punt eindigend.

Voeten. Hazevoeten met ingetrokken tenen. Nagels zwart bij donkere dieren, licht bij exemplaren met pigmentloze voeten.

Huid. Mort zacht en glad aanvoelen, vooral op de plaatsen waar deze niet veel aande zon wordt blootgesteld. Vanwege de tere huid worden enkele littekens niet bestraft.