Lundehund

Klik hieronder om te zoeken in onze website

LUNDEHUND

De Lundehund komt reeds eeuwenlang op twee eilanden voor de kust van Noord-Noorwegen voor, maar is buiten Scandinavie,weinig bekend. Het was vroeger onmogelijk een hond van dit ras uit te voeren en misschien is dit nog wel het geval. Het ras is afgeleid van de Dwergelkhound.

Grootte

Gewicht ongeveer 5,9-6,4 kg. Hoogte: reu 31, 5-35,5 cm, teef 30-34 cm.

Lichaamsbeweging

Deze kleine hond is vooral bedreven in de jacht op de papegaaiduiker en weet zich uitstekend op gladde rotsen en langs rotsspleten te verplaasten. Aangelijnd voelt hij zich minder op zijn gemak.

Uiterlijke verzorging

Dagelijks borstelen met een stevige borstel is voldoende.

Voeding

200-375 gram blikvlees, aangevuld met een gelijke hoeveelheid hondebrood; of 1,1/2 kopje volledig hondevier, vermengd met ¾ kopje warm of koud water.

Oorsprong en geschiedenis

De Lundehund is een keesachtige hond, die in Scandinavie in 1943 als ras werd erkend. Zijn werk bastaat uit het opzoeken van papegaaiduikernesten op rotsrichels en in rotsspleten, en het apporteren van de eieren en vogels, want de papegaaiduiker vormt en welcome aanvulling op het menu van de eilanbewoners. Deze vorm van jacht wordt in Scandinavie al minstens 400 jaar beofend.

Deze hond heft vijf functionele tenen aan elke voet (normaal is vier). In het bovenste deel van de oren komen uiteinden van het krakkbeen bijeen, zodat de gehooropening kan worden afgealoten als de oren gedeeltelijk overeind staan. Mogeliojk dient dit om te voorkomen dat er water in het oor dringt en dit beschadigt.

RASPUNTEN

Algemene verschijning. Een klein, kwieke, keesachtige hond, met staande oren. Hubertusklauwen en een matig lange, vrij ruige vacht met dike ondervacht.

Kleur. Zwart, grijs en allerlei tinten bruin met wit gecombineerd.

Staart. Over de rug gekruld, vrij hoog aangezet, met dichte vacht, maar zonder vlag.