Karakal

                      
Karakal
Een troep wilde duiven pikt gierstzaad in een heet, droog en stoffig veld in Arabie. Van achter een boom, bij vol daglicht, kijkt een grijze kat toe en wacht af.
Alleen haar grijze oren en gele ogen zijn te zien. De duiven pikken voort, zonder het gevaar te bemerken. De kat sluipt naar voren, haar voren, haar korte dikke staart recht als een staaf. Ze kruipt stil verder, totdat de troep opvliegt. Dan springt ze twee of drie meter boven de grond op om haar maal in de vlucht te vangen. Een sprong van deze hoogte voor een dier van 65 cm lang is hetzelfde als een man, die over een huis zou springen. Alleen een kat heeft spieren, die sterk genoeg zijn om zulke geweldige sprongen te kunnen maken. En van de gehele kattenfamilie is alleen de karakal vlug genoeg om vogels is hun vlucht te vangen.
In de omgeving van de woestijnen van Arabie, Turkije en India worden karakals vaak getemd en geoefend voor de jacht. De kat rijdt met haar meester op het zadel mee naar het jachtterrein. Wanneer men een troepvogels opmerkt, wordt de kat losgelaten om ze te doden. Dan brengt ze de duiven, kraanvogels of pauwen terug naar haar meester, net als een goed getrainde jachthond.
Karakals vindt men niet alleen in de Aziatische landen, maar ook vanaf de zuidelijke punt van Afrika tot aan de Middellandse zee. Ze maken hun verblijfplaats in holle bomen. De haren van de karakal zijn grijs of bruingeel, maar haar bepluimde oren zijn altijd zwart.
KENMERKEN :
romplengte : 65 tot 70 cm ; staartlengte : 25 cm ; schofthoogte : 27 cm ; grote oorschelpen met lenge haarpluimen ; effen grijze, bruingele of oranjerode kortharige pels ; de kleur varieert naargelang de omgeving.