Manx

MANX
Sterke punten
Uniek uiterlijk
Schrander en moedig
Kan goed overweg met kinderan en honden
Aanhankelijk
Goede muizenvanger
Zwakke punten
Wil graag aandacht
Vereist een dagelijkse uiterlijke verzorging
De Manx heeft een uniek uiterlijk, Hij heeft geen staart en omdat de achterpoten langer zijn dan de voorpoten en de rug kort is, heeft hij een konijnachtige verschijning en gang. Het achterlijf is afgerond. De Manx lijkt op een Europese Korthaar, maar heeft een duidelijke holte op de plaats waar de staart behoort te zitten. Zijn evenwicht wordt er echter niet door beinvloed en de sterke achterpoten maken krachtige, hoge sprongen mogelijk. Ook han hij zeer snel rennen. Het is een goede muizenvanger en hij weet ook vissen te verschalken.
De Manx is een trouw, aanhankelijk huisdier. Hij is nieuwsgierig, schrander en grappig.
Uiterlijke verzorging
Met zijn korte, dikke ondervacht en zachte, middelmatig lange dekharen heeft de Manx dagelijks een verzorgingsbeurt nodig met een middelmatig zachte borstel en een kam met middellange tanden. Hiermee worden losse haren verwijderd en blijft de vacht glanzend en gezond. Ook de oren, ogen en tanden moeten geregeld worden gecontroleerd.
Oorsprong en geschiedenis
Staartloze katten zijn reeds eeuwenlang bekend. Charles Darwin vermeldt dat hij ze in Maleisie geregeld zag. Ook komen ze in Rusland en China voor. Mogelijk bereikten ze het eiland Man met schepen vanuit het Vere Oosten. Omdat er vrij weinig andere katten voorkwamen en ze zich verder geografisch geisoleerd ontwikkelden, bleef de staartloosheid als eigenschap behouden en verspreidde zich het gen hiervoor onder de eilandkatten. In een boek van 200 jaar geleden, dat zich in het Manx Museum, in het op het eiland gelegen Douglas bevindt, worden de staartloze katten van het eiland al vermeld. Ze werden als geluksbrengers beschouwd en op sieraden, schilderijen en munten afgebeeld.
Ze worden nu in een staats-cat-tery op het eiland gefokt. Vakantiegangers kunnen ze als souvenirs kopen en ze woden ook geexporteerd.
Fokken
Manx -katten zijn moeilijk te fokken, omdat de paring van twee Manx-katten nog niet tot staartloze kittens hoeft te leiden. Er kunnen kittens met een staart, zonder een staart en met een stompstaart worden geboren. Bij voortdurend doorfokken met Manx-katten onderling steekt een lethale factor de kop op, waardoor de meeste kittens voor of vlak na de geboorte steven. Het staartloze gen schijnt samen te hangen met andere defecten aan het skelet, die tot gevolg hebben dat sommige rogwervels vergroeien, zodat er kittens ontstaan met een open ruggetje. Daarom moet er voortdurend worden teruggekruist op normale Korthaarkatten of Manxkatten met staart.
Een Manx-nest kan de volgende kittens opleveren: de volledig staartloze Manx of 'rumpy': de 'riser', met lsechts enkele, gewoonlijk onbeweeglijke wervels; de 'stubby', die vaak een korte, knobbelige of geknikte staart heeft; en de 'longy', met een staart van gemiddelde lengte. Bij de tentoonstellings-Manx moet de staart volledig ontbreken en op de plaats van de staartwortel zelfs een holte te voelen zijn. De overige zijn echter uitstekende huiskatten en kunnen voor kruising met een 'rumpy' worden gebruikt.
Kittens
De kittens van andere rassen spelen graag met de staart van hun moeder, maar bij Manx-kittens is toch niet te merken dat de deze missen.
RASSTANDAARD
Het belangrijkste kenmerk van een tentoonstellings-Manx is de volledige afwezigheid van de staart. Waar bij een andere kat de staart begint, moet duidelijk een kleine holte te voelen zijn. Ook moet hij het ronde, konijnachtige uiterlijk van een kat met een korte rug hebben, met achterpoten die langer zijn dan de voorpoten en diepe flanken.
Vacht. Korte, glanzende, dubbele vacht. De ondervacht is dik en wollig, de bovenvacht langer, maar niet te lang, zacht en open.
 Lichaam. Een compacte kat met een afgerond achterlijf, een krachtige achterhand, diepe flanken en een korte rug. Achterpoten langer dan voorpoten en met gespierde dijen. De rug is van schouder naar stuit gebogen. De voetjes zijn fijn en rond.
Staart. Ontbreekt geheel, met een holte waar de staart aan het lijf zou zitten. Een staartoverblijfsel wordt als fout aangemerkt.
Kop. Groot en rond, met goed ontwikkelde wangen. Korte, dikke hals en een krachtige kin. Neus middelmatig lang, met een lichte (Verenigde Staten) of geen (Europa) stop. De snorhaarkussentjes zijn rond en opvallend. Oren groot, aan de basis breed en iets spits toelopend (Europa) of met ronde toppen (Verenigde Staten). Bovenop de kop geplaatst.
Ogen. Groot, rond en expressief. Ten opzichte van de neus onder een hoek staand: buitenste hoeken hoger dan binnenste.
Kleur. Alle kleuren en aftekeningen, en  combinaties hiervan, zijn toegestaan, behalve (in de Verenigde Staten) de chocolate, lavendel en colourpoints, en deze kleuren met wit. De kleur komt bij de Manx-kat pas op de tweede plaats. Het belangrijkste zijn de staartloosheid, de korte rug, de diepte van de flanken en de ronding van het achterlijf. De oogkleur moet in overeenstemming zijn met de vachtkleur. De ogen van de Witte Manx zijn blauw, oranje of verschillend van kleur (het ene blauw, het andere oranje).