Karabaier

                                                 
KARABAIER
Centraal-Aziatisch bergpaard; niet zeer groot, gestopt, grof van skelet; goede verrichtingen in een heet en droog klimaat.Bijzonder gewillig en met veel uithoudingsvermogen ook in waterloos ook in waterloos gebied onder het zadel en in het tuig; wordt gebruikt als rij- en lastpaard en in het tuig. Drietypen: 1. rij-tuig-type, 2. rijtype; 3. tuigtype.
Middelmatig groot hoofd met rechte voorhoofdslijn, nogal edel, middelmatige tot lange oren, die zeer beweeglijk zijn; grote levendige ogen; massieve, niet te lange hals, middelmatig hoge schoft; korte en rechte rug; brede borst; machtig breed kruis; grove benen met droge pezen; achterbenen nogal eens sabelbenig; kleine harde vaste hoeven; bloedvaten onder de huid duidelijk zichtbaar; manen en staart dun behaard; voornaamste kleuren schimmel, bruin en vos; hoogte: tussen 1.47 en 1.52 m.
Veerkrachtige, zeer lichte bewegingen in alle drie gangen
Fokgebied, USSR: Usbekistan; stoeterij Dshisak.
Reeds in de 18e eeuw bekend. Uit inlandse rassen door de Usbeken ontwikkeld door kruisen met Centraal- Aziatische rassen (Kirgisische-,Turkmenische- en Mongoolse afstamming) en door teeltkeuze op rij -en trekeigenschappen. In de 19e eeuw sterk beinvloed door Arabische paarden.