Home > Dieren > Vissen > Baars > Zeebaars

Zeebaars

                
Zeebaars / MORONEN

European seabass (En), Wolfsbarsch (D), Lubina (E), Bar europeen (F), Spigola (I), Zeebaars (Nl) . Levreku (Alb), lavrak (Bul), Llobarro (Cat), Almindelig Bars (Da), Bass (en), Doingean (Ga), Lavraki (Gr), Vartari (Is), Lavraz (Isr), Birraq (Leb), Havabbor (N), Robalo (P), Lavraki (R), Lup-de-mare (Ru), Havsabborre (S), Meribassi (Sf), Brancin (Slo), Cizgili mercan (Tr)   

De zeebaars is in de oostelijke Atlantische Oceaan van Noorwegen tot Marokko en tot Senegal, rondom de Canarische eilanden, in de Middellandse Zee en de Zwarte Zee te vinden. Af en toe wordt hij ook bij IJsland waargenomen. Hij bereikt een lengte van 1 m en een gewicht van 12 kg. Als bewoner van ondiepe kustwateren met rotsige of zachte bodem geeft hij de voorkeur aan een diepte van 10-15 m. Tevens houdt hij zich in het brakke water van lagunen en riviermondingen op, soms zelfs in het zoete water van rivieren. De vaak door vissers in de Nijl gevangen soort trekt in de winter naar de wateren van de gematigde zone en zoekt daar dieper water van ongeveer 80-100 m op. De jonge vissen formeren zich tot tamelijk grote scholen, terwijl de oudere exemplaren slechts kleine groepjes vormen of solitair leven. Zeebaarzen voeden zich met vissen, kreeftachtigen en weekdieren die ze nabij het oppervlak vangen. Ze paaien vanaf het voorjaar in kleine groepen. De larven komen in de middelste waterdiepten uit en trekken dan onmiddellijk de riviermondingen in. Deze door vrijetijdsvissers erg populaire soort wordt ook commercieel gekweekt. Het vlees wordt vers of gerookt op de markt gebracht, en meestal gebraden, gegrild of gebakken genuttigd. De zeebaars wordt vaak in openbare aquaria getoond.