Home > Dieren > Vissen > Makreel > Japanse makreelgeep

Japanse Makreelgeep

                 
Japanse makreelgeep

Pacific saury (En), Kurzschnabelmakrelenhecht (D), Paparda del Pacifico (E), Balaou du Pacific (F), Costardella balau (I), Japanse makreelgeep (Nl) . Sanma (J), Ggong-chi (Kor), Agulhao-do-Japao (P)

Het verspreidingsgebied van deze vis ligt in de noordelijke Grote Oceaan en strekt zich van Japan tot Alaska en zuidwaarts tot Mexico uit. De dieren worden maar ongeveer 40 cm lang. Volwassen exemplaren leven in grote groepen ver van de kust vandaan onder het wateroppervlak, tewijl hun nazaten de bescherming van in zee drijvende vegetatie benutten. De Japanse makreelgeep voedt zich met plankton, kuit en vislarven. Hij vormt voor veel roofvissen een belangrijk prooidier en springt op de vlucht voor snelle roofvijanden herhaaldelijk uit het water. De dieren planten zich het hele jaar door voort. In de wateren voor de Californische kust is de paaiactiviteit van februari juli extra hevig. In de streek rond Japan zetten de wijfjes vanaf van twee jaar tot hun dood  elke twee maanden telkens 100-1800 eieren af, die ze aan waterplanten of rotsen vasthechten. De eieren zijn elliptisch van vorm en met 2 mm doorsnee betrekklijk groot. Er wordt veel op Japanse makreelgepen gevist. Het vlees komt gezouten of gedroogd, bevroren of in de handel. Grote hoeveelheden belanden in de vismeel – en diervoederproductie. Voor consumptie wordt het vlees meestal gebraden of gegrild.