Home > Dieren > Vissen > Snoeken > Langneus Beens Snoek

Langneus Beens Snoek

Langneus-beensnoek / BEENSNOEKEN IN ENGERE ZIN
Longnose gar, Billfish (En), Langnasen-Knochenhecht (D), Catan pintado, pejelagarto pinto (E), Garpique longnez (F), Luccio alligatore (I), Langneus-beensnoek (Nl) . Gar-pike (En)
De familie Lepisosteidae omvat de oudste beenvissoorten, waaronder de langneus-beensnoek. Op een afstand lijken de beensnoeken op echte snoeken (Esox lucius), want bij beide soorten bevinden de rug-en aarsvinnen zich achter aan het langgerekte lijf. Langneus-beensnoeken bezitten een pincetachtige verlengde bek met veel scherpe tanden. Ze leven voornamelijk in zoetwatergebieden in Noord- en Zuid-Amerika; er worden echter ook populaties van deze ongerepte vissen aangetroffen in het brakke water van baaien en moerassen die zich achter duinen langs de kust uitstrekken. Ze kunnen een lichaamslengte van 120-200 cm behalen - groot genoeg om op te passen als kinderen leren duiken. De vissen zijn echter voor mensen niet gevaarlijk. Langneus-beensnoeken voeden zich met kleine vissen die ze vanuit een schuilplaats opwachten. Veel onderzoekers zijn van mening dat de langneus-beensnoeken monogaam zijn, omdat de paren in het paaiseizoen veel tijd samen doorbrengen. Ze legen hun kleverige eitjes op de bodem, waarna al na enkele dagen de jongen uitkomen. De vislarven dragen op de neuspunt speciale grijporganen waarmee ze zich aan waterplanten kunnen vasthechten, om niet op drift te raken, tot ze zelf kunnen jagen. Beensnoekfilet wordt gewoonlijk kort gebraden en als ingredient voor vissoepen gebruikt. De kuit is giftig en mag daarom niet worden genuttigd.