|
|
Home > Dieren > Vissen > Tonijn > Geelvintonijn
Geelvintonijn
Klik hieronder om te zoeken in onze website
 Geelvintonijn Yellowfin tuna (En), Gelbflossenthun, Albakora (D), Rabil (E), Albacore (F), Tonno albacora (I), Geelvintonijn (Nl) . Yellowfin tunny, Allison's tuna (En), Madidihan (Ind), Kihada (J), Tongkol (Mal), Albakor (N), Tambakol (Phi), Albacora (Ru), Gulfenad tonfisk (S) Zelden lijken de soortnamen in de verschillende talen zo sterk op elkaar als bij de geelvintonijn. De karakteristieke vinnen zijn opvallend wit of lichtgeel gekleurd. De soort bewoont de Stille Oceaan en de tropische wateren van de Atlantische Oceaan; hij bereikt een enorme lengte van wel 2,4 m bij een gewicht van 150-200 kg. Van de andere, blauwachtig zilvergrijze tonijnen onderscheidt hij zich duidelijk door de reeds genoemde, goudgele tot kastanjebruine vinnen en kieuwdeksels. De dieren jagen typisch genoeg in scholen om hun enorme eetlust te stillen. Deze eetlust brengt de geelvintonijn echter in gevaar, omdat veel dieren in de netten van de vissersvolten eindigen, omdat ze zich daarin aan vermeend lichtere prooidieren in de vorm van reusachtige makreelscholen tegoed willen doen. Geelvintonijnen houden zich meestal tientallen kilometers van de kust vandaan op, vandaar dat ze vooral met lange lijnen die tot de bodem reiken worden gevangen, dus met levende aasvissen en grote haken die aan boeien zijn bevestigd of vanuit boten worden bediend. Niet zelden worden deelnemers aan zwaardvis-vangwedstrijden door de vangst van deze vis verrast.
|
|
|