Home > Dieren > Vissen > Tonijn > Tongoltonijn

Tongoltonijn

Tongoltonijn
Longtail tuna (En), Langschwanzthun (D), Atun tongol (E), Thon mignon (F), Tonno indiano (I), Tongoltonijn (Nl) . Northern bluefin tuna (Au, Pap), Gebab (Em), Kayu, tongkol hitam (Ind), Koshinaga (J), Abu-abu, aya, bakulan, tongkol (Mal), Bonito-oriental (Moz-P), Blue-fin tuna (Mya), Sahwa (Om), Atum-do-indico, atum-tongol (P), Dlinnokhvostyj tunets (R), Yajdar (Som), Jodari (Swa), Indian long-tailed tuna (UK), Oriental bonito (US), Bulis, sobad (Vis), Tulingan (Vis)
Deze soort is in de tropische streken van de Indische en de Grote Oceaan van Zuid-Japan via de Filippijnen en New Britain tot Noord-Australie inheems; ook voor de Indiase kust en zuidelijk het Arabisch schiereiland, in de Rode Zee en bij Somalie komt hij voor. De Tongoltonijn heeft een bijzonder beperkt verspreidingsgebied. De betrekkelijk kleine soort bereikt een lengte van 1,5 m en een gewicht van 60 kg. Hij geeft de voorkeur aan ondiep water, maar verblijft ook in open zee. Hij wordt het meest bij het oppervlak aangetroffen; troebel water en water met weinig zout vermijdt hij. Als snelle roofvissen vangen de dieren vissen, koppotigen en kreeftachtigen. Hun zwemkunst hebben ze te danken aan het vermogen de temperatuur van het musculatuur met behulp van een speciaal doorbloedingsysteem boven die van het water te houden. De paaitijd is in de  zomer; de dieren worden bij een lengte van 60-70 cm geslachtsrijp. Tongoltonijnen zijn vanwege hun smakelijke vlees een geliefkoosde vangst. Het vlees komt gebraden of gegrild op tafel, maar wordt ook meteen ingezouten, uit blik of gerookt gegeten.