Home > Dieren > Vogels > Eend > Mandarijneend

Mandarijneend

                  
MANDARIJNEEND,
In Oost-China en Japen komen deze eenden voor, die onder de liefhebbers van water-siervogels als de mooiste gelden en over de hele wereld thans in collectives voorkomen en op grote schaal worden gekweekt. Ze zijn Zuid-Amerika, hoewel men er nog nooit in geslaagd is een kruising tot stand te brengen, wat vermoedelijk te wijten is aan een afwijkend chromoso-menpatroon van de Mandarijneend. Een merkwaardig verschijnsel vormen de scherpe klauwen en goed ontwikkelde achterteen, waardoor de vogels in staat zijn goed in bomen te klimmen. Ze zoeken een geschikt holuit voor hun nest, soms zeer diep in een boomstam, maar de jongen zijn ook met scherpe nagels uitgerust en klimmen naar de uitgang van het nest.
De vogels geven de voorkeur aan een woongebied langs een rivier of breed meer. Ze leven er paarsgewijs en hun echtelijke trouw is in Japan en China symbolisch geworden en in tal van huwelijksprocessies worden ze paarsgwijs rondgedragen. Buitten de broedtijd neemt de man het eenvoudige verenkleed van de eend aan. Overdag zoeken de vogels vaak een rustplaats op een boomtak. De eend legt slechts 1x per jaar 9-13 eieren, die ze in 28-31 dagen uitbroedt. Jonge woerden hebben reeds na enkel maanden het prachtkleed. In vrijwel alle standsparken komen deze eenden thans als tamme vogels voor.
Deze schichtige ’boseend’, rust overdag in struiken die over het water hangen en fourageert tijdens de avondschemering in bosbeken en meren. Het mannetje heeft een omvangrijke borstelige kuif en een vergrote oranje veer op elke binnenvleugel. De mandarijneend geeft de voorkeur aan looftbos, nooral eiken, waar eikels, zaden, noten, planten, slakken, insekten en kleine vissen op het menu staan.
NEST Boomholte, bekleed met dons, vaak boven het water.
VERSPREIDING Broedt in O.-Azie. Overwintert tot in Z.-China.
N. B. Als siervogel in Z.-Engeland ingevoerd, waar nu een belangrijk deel van de werelpopulatie huist.