|
|
Home > Dieren > Vogels > Indische zandhoen
Indische Zandhoen
Klik hieronder om te zoeken in onze website
INDISCH ZANDHOEN, Pterocles indicus
(ca. 35 cm)
Hoewel deze Zandhoenders vrij algemeen verbreid zijn op de lage rotsachtige, met verspreid struikgewas bedekte hellingen behalve aan de westkust en in het Gangesdal, worden ze toch veel minder gezien dan het gewone Zandhoen, Pterocles exustus. De soort onderscheidt zich in de eerste plaats door de dichte dwarsstreeptekening op de kop, vleugels, rug en onderdelen. De vogels leven vrijwel steeds paarsgewijs en houden zich op in het struikgewas bij voorkeur langs de waterkant. Ze blijven altijd op de grond en naar de drinkplaatsen en daar treft men er vaak een aantal bij elkaar. Als ze opvliegen maken ze een moeilijk te beschrijven kakelend geluid. Alleen aan de drinkplaatsen heeft men kans ze te schieten, want als ze zich op de dorre rotsschtige vlakte bevinden weten ze zich altijd dank zij hun camouflagekleuren aan het gezicht te onttrekken. Ze lopen bij het geringste onraad naar een beschutten- de struik of drukken zich plat tegen de grond. Daar ze behalve zaden ook kleine steentjes oppikken beweren de inboorlingen dat ze alleen van de laatste leven.
In het warme seizoen wordt genesteld, d. w. z. in een ondiep kuiltje in het zand worden 2-3 olijfkleurige eitjes gelegd, die overdekt zijn met bruine en grijze vlekken; ze hebben een cilindrische vorm en zijn aan beide kanten gelijk afgeplat. Er wordt weinig jacht op deze vogels gemaakt omdat ze paarsgewijs leven, on-danks het feit dat hun veels erg smakelijk schijnt te zijn. Op de plaat is een paartje afgebeeld, de man links, het vrouwtje rechts. Onderling vertonen exemplaren van deze soort nogal wat verschillen in kleurschakering. |
|
|
