In het hogere bergland van Formosa werden deze Baardvogels door Swinhoe geobserveerd. Van dezelf-de sort komt er ook een ras voor in In dia, van de Himalya tot op Malakka, de Miiller’s Baardvogel, Megalaima o. oorti, die zich onderscheidt door blauwe wangen en een rode vlek onder het blauw aan de zijkanten van de keel.

Tussen de geslachten bestaan geen uiterlijke verschillen. Van de Formosa-Baardvogel is het voorhoofd geelachtig groen, de bovenkop, een band achter het oog en een bredere band onder het oog zijn bluw, de keel is helder fosforgeel, de wangen, oorstreek, achternek en een band over de keel zijn groenachtig blauw. De laatste wordt door een smalle rode band begrensd. De bovendelen zijn groen, de onderdelen geelachtig groen. Voor het oog bevindt zich een kleine rode vlek. Baardvogels zijn alleseters; insekten, larven, bessen, vruchten en jonge vogels zijn allemaal van hun gading, maar insekten vormen de vogel ,,Hoe-kwa-cheow”, wat betekent ,,Geborduurde vogel van de Chinese kolonisten”. Het zijn echte bosbewoners die binnenland. Hoewel ze meestal paarsgewijs gezien worden zijn er toch meer paartjes in een bepaald woongebied. Als ze geen voersel zoeken zitten ze soms urenlang doodstil op een tak tussen het gebladerte en daar ze uitstekende schutkleuren hebben zijn ze dan niet te vinden. Ze laten echter een onaangenaam schelle roep klinken waar-door de aandacht op hen wordt gevestigd. De vogel vliegt zeer snel en doet in de vlucht op een kruising van een wielewaal en een papegaai denken.