Home > Dieren > Vogels > Lijster > Witstaart tapuit

Witstaart Tapuit

WITSTAART-TAPUIT, Saxicola leucura
(ca. 13 cm)
Door Gould worden de hier afgebeelde vogels Pratincola leucura genoemd, waarbij hij vermeldt dat er in een grote overeenkomst met de Europese Roodborsttapuit, Saxicola torquata, welke soort talrijke ondersoorten heeft. Ze komen slechts weinig voor in bosrijke streken, maar geven de voorkeur aan woeste, naakte gebieden, vooral ook aan bergland, waar naakte rotsen met spaarzame struiken worden afgewisseld door grazige weiden. In de winter komen ze naar de laagvlakten en brengen ze een bezoek aan de akkers met katoen, suikerriet of andere gewassen. Altijd hebben ze een zitplaats op een uitstekende rotspunt, op een steen of top van een struik en van daaruit maken ze korte vluchten naar alle richtingen naar de grond, waar ze een sprinkhaan of ander insekt vangen, dat ze hetzij ter plaatse opeten of mee nemen naar hun zitplaats, De vogels zijn zeer beweeglijk, hun vleugels en staart flappen onophoudelijk. Bij het geringste onraad laten ze hun alarmroep horen, die uit klikkende klanken bestaat alsofstenen tegen elkaar worden geslagen. Het mannetje laat in de broedtijd een snelle, niet doordringende strofe horen.
Langs de Ganges, in de grazige dalen zijn het standvogels, die er ook broeden. In andere gebieden worden ze ’s winters in kleine vluchten gezien samen met nauw verwante soorten. Op de plaat is onderaan het sterk afwijkende vrouwtje afgebeeld. Haar vleugelspiegel is aanmerkelijk kleiner en zeer opmerkelijk is dat ze geen wit heeft aan de staart.