Grasuil

Klik hieronder om te zoeken in onze website

GRASUIL, Tyto l. longimembris
(ca. 35 cm)
Op het eerste gezicht zal men denken dat de plaat de Europese Kerkuil, Tyto alba weergeeft, die vrijwel over de gehele wereld, met uitzondering van polaire en vochtige tropische streken, verbreid is in een zeer groot aantal geografische rassen. Maar de Grasuil heeft veel langere poten en de jongen zijn niet sneeuwwit, maar taankleurig zoals de plaat duidelijk laat zien. Men weet niet hoe de Grasuilen en de Kaapse Uilen, Tyto capensis zich uit de grote groep der Kerkuilen hebben ontwikkeld. De langere poten lenen zich uitstekend voor een verblijf in het hoge gras en voor het opvliegen daaruit, in tot de andere uilen van dit geslacht, die in bomen, op kerktorens, muren en daken van huizen hun rustplaats vinden. Allerlei kleine viervoeters, jonge vogels, reptielen en insekten vormen hun prooi.
Gould's plaat werd door Richter vervaardigd naar een opgezet model van de Markies van Blandford, die jarenlange ontdekkingsreizen maakte door India. Het is wel zeker dat deze uil, die in de meeste boeken, die over de vogelwereld van India handelen niet wordt genoemd, toch wijd verbreid is, zij het nimmer in talrijke exemplaren. De uil vliegt moeizaam op en slechts over een betrekkelijk korte afstand. Voor de valkenjacht vormden ze een aantrekkelijk prooi.
Het woongebied strekt zich over de graslandgebieden van Indonesie tot naar Australie uit.